فقط اوتاکوهان که فرق بین کاراکترای بد و خوب انیمه هارو میدونن.
فقط اوتاکوهان که برای بار هزارم میشینن یه انیمه رو میبینن و بیشتر از دفعه قبل گریه میکنن.
فقط اوتاکوهان که بند بند وجودشون به انیمه پیوسته.
فقط اوتاکوهان که تک تک کلمات و بیت و همه چی اوپنینگ و اندینگ انیمه هارو حفظن.
فقط اوتاکوهان که تاحالا اتفاقی که توی انیمه برای کاراکتر اصلی میوفته رو، تجربه کردن.
فقط اوتاکوهان که داغ دیدن کراشاشون روی دلشون مونده:″)
فقط اوتاکوهان که......
شما بگید!